Klachten en symptomen worden bij osteopathie in
samenhang met het gehele lichaam bezien

Osteopathie

In vergelijking met andere manuele therapieën heeft osteopathie als belangrijkste kenmerk de totale benadering van het lichaam.

Klachten en symptomen worden in samenhang met het gehele lichaam bezien. Dit wordt ketendenken genoemd en dat is in de osteopathie zeer belangrijk. Andere manuele therapieën zijn fysiotherapie, manuele therapie, chiropraxie en orthomanuele therapie. Deze therapieën werken op de symptomen en richten zich op het bewegingsapparaat. Osteopathie daarentegen, richt zich juist meer op de óórzaak van een klacht en behandelt daarom niet enkel het bewegingsapparaat maar ook de organen en het cranio-sacraal systeem.

Indicaties voor behandelingen

U kunt met de meest uiteenlopende klachten bij een osteopaat terecht, bijvoorbeeld

  • Klachten van het bewegingsapparaat zoals rug-, nek-, schouderpijnen en gewrichtspijnen
  • Klachten van de organen zoals buikpijn, menstruatieklachten, zuurbranden en darmproblemen
  • Hoofdpijn, migraine, whiplash
  • Zwangerschapsproblemen
  • Veel klachten waarbij de behandelend arts heeft aangegeven “dat u ermee moet leren leven…”

Niet alleen volwassenen maar ook baby’s en kinderen kunnen veel baat hebben bij  behandeling. Denk hierbij bijvoorbeeld aan

  • Huilbaby’s
  • Voorkeurshouding bij zuigelingen

 

Osteopathie bij baby's / kinderen

Ontstaan van de Osteopathie

De grondlegger van de osteopathie is de Amerikaanse arts Andrew Taylor Still (1828-1917), die uit onvrede over de reguliere geneeskunde op zoek ging naar een andere vorm van geneeskunde en behandeling.

AndrewTaylorStillHij bestudeerde de geneeskunde van andere volkeren en kwam op die manier in aanraking met de bone-setting, zoals die beoefend werd door de indianen. Hierdoor geïnspireerd ontwikkelde Still zijn eigen filosofie. Hij beschouwde standsveranderingen van de wervelkolom als een belangrijke oorzaak van allerlei ziekten. Blokkades belemmeren de functie van omringende zenuwen en bloedvaten. Door de beweeglijkheid te herstellen is het lichaam weer in staat om zijn zelfherstellend vermogen aan te spreken.

In 1892 richtte Still de Amerikaanse School voor Osteopathie op. De osteopathie richtte zich in het begin vooral op de manuele (met de handen) behandeling van het bewegingsapparaat. In Europa kwam er een sterke ontwikkeling op gang en werd de relatie gelegd met de organen en het craniaal systeem (=betrekking hebbend op de schedel). In 1987 werd in Nederland de Nederlandse Vereniging voor Osteopathie opgericht en in 1989 volgde de oprichting van het Nederlands Register voor Osteopathie.

Alle osteopaten, die geregistreerd zijn bij het Nederlands Register voor Osteopathie, voldoen aan alle kwaliteitseisen voor wat betreft opleiding, praktijkruimte en bedrijfsvoering.

Wat is Osteopathie

De mens vormt een geheel van beenderen, gewrichten, spieren, bloedvaten, zenuwen, organen, enzovoort. Volgens de grondlegger van de osteopathie Andrew Taylor Still, is het leven bewegen.

Alles in het lichaam moet bewegen. Raakt de beweging verstoord, dan ontstaat er pathologie (= ziektes-/afwijkingen*). Osteopaten zijn opgeleid om bewegingsverlies in het lichaam op te sporen. Niet alleen van het bewegingsapparaat, maar ook van de organen en het cranio-sacraal systeem (=de schedel, wervelkolom, bekken en het zenuwstelsel) Er vindt een evaluatie van de klacht plaats en vervolgens heeft de osteopaat een heel scala aan technieken om de klacht te behandelen. Dat kan variëren van hele zachte handgrepen tot het manipuleren van gewrichten.

Principes
De mens is een eenheid en alle systemen in die eenheid beïnvloeden elkaar. Die systemen zijn
Het parietaal systeem: het bewegingsapparaat (spieren, botten, gewrichten)
Het visceraal systeem: de organen
Het cranio-sacraal systeem: de schedel, wervelkolom, bekken en het zenuwstelsel

Het bewegingsapparaat staat ten dienste van de organen. Elk probleem van een orgaan vind je terug als mobiliteitsverlies, hoge spanning of verhoogde gevoeligheid in het bewegingsapparaat.
Structuur en functie zijn met elkaar verbonden. Als de functie van een gewricht verstoord is, zal op den duur de structuur verloren gaan. Bijvoorbeeld: als het heupgewricht niet meer goed beweegt, zal de structuur verloren gaan en zal er slijtage of artrose optreden.
Osteopathie spreekt het zelfherstellend vermogen van het lichaam aan.

Verschil Osteopathie met andere manuele behandelmethodes

In vergelijking met andere manuele therapieën heeft osteopathie als belangrijkste kenmerk de totale benadering van het lichaam. Klachten en symptomen worden in samenhang met het gehele lichaam bezien. Dit wordt ketendenken genoemd en dat is in de osteopathie zeer belangrijk.

Andere manuele therapieën zijn fysiotherapie, manuele therapie, chiropraxie en orthomanuele therapie. Deze therapieën werken vooral op de symptomen en richten zich op het bewegingsapparaat. Osteopathie daarentegen, richt zich juist meer op de óórzaak van een klacht en behandelt daarom niet enkel het bewegingsapparaat maar ook de organen en het cranio-sacraal systeem.

Vrouw met hoofdpijn